Bonje

Gisteren zat ik Bonje met de Buren te kijken. Ik zal de eerste zijn die toegeeft af en toe echt te kunnen smullen van dit soort programma’s. Tenminste, dat dacht ik. Ik had het programma al een keertje gezien en de indruk die het bij mij had achtergelaten, was alsof het een beetje als ‘Hoarders’ was, van die shows waarbij je dan begint met een ontzettende rotsituatie, maar dankzij de helpende hand van de show, buren, familie en vrienden die ineens uit alle hoeken en gaten kruipen, verandert iemands leven compleet en wordt alles ineens mooier.

Nou, niet dus. Ik heb me echt op zitten vreten. Waar gaat dat met Nederland naar toe? Ten eerste al die hele opzet. Voor wie het niet kent; het is een programma dat gaat over burenbemiddeling. Het wordt gepresenteerd door Natasja Froger en John Williams. Allebei kiezen ze partij voor één van de buren, zodat beide partijen ook het gevoel hebben dat hun kant belicht wordt. Nou ja, klinkt niet gek. Als ze niet ergens verschillend over dachten, dan zou er waarschijnlijk geen bonje zijn. Maar het tenenkrommende is dat Natasja en John dan ook onderling ‘ruzie gaan maken’, zo’n soort in scène gezette woordenwisseling waarbij soms gewoon echt een kant wordt verdedigd die niet klopt.

Gisteren ging het over een huis met een aantal studenten. Boven drie meiden die graag wilden studeren, beneden drie jongens die 7 dagen in de week op een – volgens de meiden – flink volume techno-muziek draaiden. De dames waren zeikerds, de heren hadden het altijd gedaan. Er bleek ook in het geheim een geluidsmeting uitgevoerd te zijn, waaruit naar voren kwam dat de dames inderdaad recht van spreken hadden en het geluidsniveau ver boven wat ook maar enigszins toelaatbaar was zat. Bovendien werd er niet alleen overdag muziek gedraaid, maar ook ‘s nachts. Volgens de dames soms tot vijf uur, de meting gaf in ieder geval een moment om 1 of 2 uur ‘s nachts aan.

Terwijl ik het programma keek (en ja, dan zou ik me ook diep moeten schamen), vroeg ik me af: waarom komt dit op tv? Waarom werken hier mensen aan mee? Zou je je niet ongelofelijk moeten schamen? Waarom kun je niet gewoon een beetje rekening met elkaar houden, zonder overal heisa van te maken? Ja, de knop ging naar beneden als de dames het vroegen, maar uit zichzelf deden ze het niet. Gevolg: er moest bijna elke dag ‘geklaagd’ worden, wat weer tot ergernis bij de jongens leidde. En dat die de muziek zo hard aan hadden, was heel logisch. Want: gezellig, chillen, ‘dat doen studenten toch’, ‘we willen wel een beetje leven’. Alsof die meiden verder geen leven hadden, omdat ze in hun herrie wat rekening hielden met hun buren.

Het is al erg genoeg dat dit soort onfatsoen er is, maar wat ik helemaal erg vind is dat mensen niet meer zien dat het onfatsoenlijk is en dat er een tv-programma aan te pas moet komen om dat duidelijk te maken. Ik zie het ook steeds vaker om me heen. Mensen die elkaar het licht in de ogen niet lijken te gunnen. Die elkaar maar niet kunnen laten uitpraten. Die denken dat de wereld om hen draait. Die het nodig vinden om anderen in hokjes te plaatsen, maar ontzettend boos kunnen worden als datzelfde bij hen gedaan wordt. Mensen die denken dat het normaal is om aan andermans spullen te zitten, maar waarbij je zelf niet eens naar iets van hen moet kijken. Of net zo vervelend: die het helemaal niet erg vinden als je iets van hen pakt en dus ook denken dat ze dat bij jou kunnen doen.

Het is ook heel makkelijk, met de vinger naar een ander wijzen. En laten we wel wezen: het kan ook echt wel zijn dat een ander een reactie uitlokt. Maar jij bent uiteindelijk wel verantwoordelijk voor je eigen reactie. De dames losten het behoorlijk netjes op. Zij hadden ook kunnen gaan stampen, met spullen naar beneden kunnen gooien of de heren ‘s nachts wakker maken. In plaats daarvan kozen ze ervoor om de mannen zelf aan te spreken en toen dat niet werkte, contact op te nemen met de politie, buurtbemiddeling en dat programma. Het is triest dat het nodig is, maar mooi dat getoond wordt dat het ook anders kan.

Dat programma heeft me in ieder geval één ding duidelijk gemaakt: zo wil ik niet zijn. Ik wil me niet verlagen tot het niveau van iemand die zo ontzettend onfatsoenlijk of onbeschoft is. Dan neem je een ander namelijk gewoon niet serieus en als er iets vervelend is, dan is het wel niet serieus genomen worden. Dat is best lastig, want hoewel ik van nature niet zo’n dominant/opdringerig figuur ben, kun je je in sommige situaties wel gedwongen voelen om jezelf of je visie met hand en tand te verdedigen, omdat er anders – voor je gevoel – over je heen gewalst wordt. Maar daar wil ik niet meer aan toegeven. Take the high road, zoals ze dat in het Engels zo mooi zeggen. Met de gedachte ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Het lijkt me niet heel makkelijk, want de wereld wordt harder en veel dingen die dertig, veertig jaar terug nog ongehoord waren, zijn nu veel normaler. Het is soms moeilijk te bepalen wat wel en niet normaal is en je ook daarin niet te veel door je omgeving te laten beïnvloeden. Maar ik ga het gewoon proberen. Ergens voor kiezen is altijd nog beter dan ergens in meegesleept worden. Dan heb je het heft tenminste zelf in handen!

Kennen jullie die programma? En wat vinden jullie ervan?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Google+!

Deze post kan affiliate-links bevatten. Dit betekent dat ik een commissie krijg als je iets via deze links koopt. Uiteraard kost dit jou niets extra's (soms is het zelfs voordeliger!) en kun je erop rekenen dat ik alleen links opneem van websites of producten waar ik zelf 100% achter sta. Gebruik je deze links voor je overstap, aanmelding of aankoop? Dank je! Je helpt mij dan weer om nóg meer mooie content te kunnen maken!


Dit kan toch niet?
Zo kun je zelf drop maken


Adine @ LekkerLevenMetMinder
Adine @ LekkerLevenMetMinder

Nadat ik in 2010 'wakker' werd met een hypotheek van ruim 400.000 euro, tegen 6% rente, gooide ik het roer om. Ik loste in razend tempo zo'n 70.000 euro af, minimaliseerde stevig én ging bewust kleiner wonen. Op Lekker Leven Met Minder deel ik mijn verhaal en schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar een rijk en tevreden leven.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

336x280

Lekker Leven Met Minder

De gids voor geluk, vrijheid en rijkdom.

VOLG ONS OP

Krijg minimaal 150 euro cashback