Wie ben je zelf?

Ik wilde zeggen dat ik altijd bewondering heb gehad voor mensen die van jongs af aan al wisten wat ze wilden worden. Maar als ik er heel goed over nadenk, dan is het denk ik meer dat ik die mensen een beetje benijd. Hoe heerlijk moet het zijn om een duidelijk doel te hebben, om te weten wat écht helemaal bij je past. Ik weet nu dat ik goed voor mezelf moet zorgen en hoewel dat een hele stap is, lijkt het soms ook wel een stap in het luchtledige. Want dat betekent dus dat ik me nu op mezelf moet gaan richten, niet proberen iemand anders te plezieren of te redden, maar dingen doen die goed voor mij zijn.

Als het gaat om de standaarddingen, heb ik daar niet zoveel moeite mee. Tenminste, om ze te bedenken, uitvoeren is natuurlijk nummer 2. Iedereen weet dat het belangrijk is om goed te eten, voldoende te slapen, te bewegen, te ontspannen, enzovoorts. Je kent de riedel wel. Maar hoe kom je uiteindelijk bij wie je zelf bent? Is dat door die dingen te doen? Of is daar meer voor nodig? Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar best wel eens op vastloop. Niet speciaal dat ik niet weet wie ik ben, maar meer dat ik eigenlijk niet zo goed weet hoe ik mijn leven richting moet geven op een manier die bij me past. Moet ik me eerst nog een paar maanden onder een dekbed begraven als ‘rouwproces’, moet ik doen alsof er niets aan de hand is, moet ik me op elk mogelijke ontwikkelingskans storten om te ontdekken wat de juiste weg is? Uiteindelijk ‘moet’ ik natuurlijk sowieso helemaal niets meer, behalve luisteren naar mijn gevoel, maar dat stuurt me op dit moment nog niet dagelijks dezelfde kant op. Sterker nog, dat kan wel eens van minuut tot minuut verschillen. Behoorlijk verwarrend. Neem alleen alweer de gevoelsmatige tegenstelling tussen de blog van gisteren en die van vandaag. Ik lijk bijna wel een wipwap. Hoewel het voor mij dan wel ergens weer logisch is dat voor jezelf zorgen een eerste stap is, waarvan ik hoop dat hij tot meer inzicht leidt voor wat dus hierboven allemaal staat.

Met consuminderen heeft dit misschien allemaal niet zoveel te maken, maar als het gaat om lekker leven met minder, dan zou wat minder geestelijke ballast op dit punt misschien wel praktisch zijn. Toch het mediteermatje maar weer eens tevoorschijn halen en kijken of ik wel langs dat punt van ‘wat-zit-ik-hier-onzinnig-op-zo’n-matje-te-doen-en-mn-kont-doet-zeer’ kom?

Is dit voor iemand herkenbaar? In dat geval kan ik best wat wijze woorden gebruiken 🙂

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Google+!

Deze post kan affiliate-links bevatten. Dit betekent dat ik een commissie krijg als je iets via deze links koopt. Uiteraard kost dit jou niets extra's (soms is het zelfs voordeliger!) en kun je erop rekenen dat ik alleen links opneem van websites of producten waar ik zelf 100% achter sta. Gebruik je deze links voor je overstap, aanmelding of aankoop? Dank je! Je helpt mij dan weer om nóg meer mooie content te kunnen maken!


Goed voor jezelf zorgen: eigenlijk heel makkelijk!
Weekmenu: de voorbereidingen


Adine @ LekkerLevenMetMinder
Adine @ LekkerLevenMetMinder

Nadat ik in 2010 'wakker' werd met een hypotheek van ruim 400.000 euro, tegen 6% rente, gooide ik het roer om. Ik loste in razend tempo zo'n 70.000 euro af, minimaliseerde stevig én ging bewust kleiner wonen. Op Lekker Leven Met Minder deel ik mijn verhaal en schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar een rijk en tevreden leven.

11 Comments
  1. Welk beroep iemand uitoefent heeft volgens mij niets te maken met wie iemand is of wil zijn. Ik zit nu hoogzwanger op de bank en lees en reageer vooral blogs en doe af en toe een spelletje online. Ondertussen wacht tot ik voor de derde keer moeder wordt, en heb veel pijn door bekkenklachten. Toch ben ik een gelukkig mens en tevreden wie ik ben. Soms zeggen ze wel eens dat je de dood in de ogen moet kijken voordat je weet waarom je leeft. Nu een persoonlijk verhaal dat ik vrij gemakkelijk vertel maar waar soms mensen van schrikken. Niet doen, zo is het leven.
    Onze tweede dochter is overleden voor haar geboorte, ruim volgroeid. Na een half jaar onderzoek is de doodsoorzaak is nooit achterhaalt. Toch ben ik nu (nog) niet bang. Het gevoel is goed. Ik weet nu dat ik me verschrikkelijk druk kan maken. Het helpt helemaal niets. Ik doe nu alleen nog wat goed voelt, ook al is dat per dag anders. Aan wat er gebeurd is valt toch niets meer te veranderen.
    Mijn werk is niet bijster interessant mbt aanzien. Ik ben er zeer tevreden mee. Ik kan het met niet al te veel moeite wel aardig. Haal er voldoening uit. Krijg af en toe een complimentje en mijn salaris is ook voldoende. Prima.
    De ene dag met alleen chips, ijs en met een slecht boek op de bank. Ach, de andere dag kan ik nagenieten, lopend in het bos of zo. Dan geniet ik weer van echt contact met mijn medemens of dat de grijze kliko zo leeg is. Daarna weer van het alleen zijn. Voel me evenwichtig. En dat zonder mediteermatje! Ik ben meer van het aandachtig bezig zijn met wat ik ervaar op sommige momenten. Zijn in het hier en nu, mindfulness zonder matje of zo?
    En een rouwproces, dat verloopt voor iedereen anders. Daar valt genoeg over te lezen. Zelfs als je het (even) uit de weg gaat is niet erg. Maar goed, je hebt het er wel over, dus dat is al niet het geval! En dit proces dan 2 tot 3 jaar zou duren hoeft ook niet.
    Zoals mijn zwager (vluchteling) wel eens zei: 'Alles komt goed, alleen duurt het soms wat langer.'
    En het leven is geen permanente extase. (En nu hebben de tegeltjes wijsheden wel weer gehad.)
    Het verhaal is wat lang geworden. Maar ach, met minder woorden lukte het even niet 🙂

    1. En of ik gewipwapt en geschommeld heb. Giga. Doodeng en zeer overweldigend. Meegaan in die beweging heeft mij iig geholpen. Een stabiel gevoel was op een gegeven moment niet eens fijn (was ook weer onwennig). En toch ging het leven door.

  2. Bijna ieder mens is wel zoekende naar een richting in het leven, denk ik zo. De bovenstaande adviezen zijn wel heel goed, en passen bij het idee van meditatie. Meditatie of mindfulness betekent tenslotte dat je in het hier en nu bent op een accepterende manier (hiervoor hoef je trouwens niet perse op een kussentje te zitten). Dus als het wipwappen er nu is, dan is dat goed en later zul je misschien zien dat het een doel heeft gehad. Er wordt ook wel gezegd, dat door te accepteren wat er op het moment is, je leven vanzelf een bepaalde richting op gaat, iets wat je van tevoren misschien niet had kunnen denken.
    Misschien heb je wat aan deze 'wijze' woorden (die ik overigens nog best lastig vind om zelf uit te voeren).

  3. Misschien moet je even accepteren dat je momenteel een wipwap bent. Dat hoort ook wel een beetje bij het proces wat je nu doormaakt.

    ps Ik hoop dat ik nu wel kan reageren krijg iedere keer foutmeldingen ? Kus!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

336x280

Lekker Leven Met Minder

De gids voor geluk, vrijheid en rijkdom.

VOLG ONS OP

Krijg minimaal 150 euro cashback