Ik als prioriteit

Goed voor jezelf zorgen is in de basis heel makkelijk. Je vraagt je gewoon voor alles af of het goed voor je is. Maar wen het jezelf maar eens aan om jezelf die vraag steeds te stellen! Als je – zoals ik – eigenlijk vooral gewend bent aan extreem aanpassingsgedrag en geen ruimte neemt, maar kijkt of er wat over is, dan moet je echt helemaal bij de basis beginnen. Van die kleine rotdingetjes die voor een ander misschien heel gewoon zijn, maar die er voor mij gewoon niet standaard in zitten en die me toch min of meer wel subtiel laten weten dat ik mezelf blijkbaar nog niet écht als prioriteit heb.

Netjes op tijd elke maand mijn lenzen vervangen bijvoorbeeld. Ik heb ze meestal gewoon op voorraad, maar om één of andere reden loop ik er altijd lang mee door. Ik heb niet echt last, maar goed zal het ook niet zijn. Een systeem erin krijgen lijkt nog niet te lukken. Regelmatig naar de kapper. Ik heb lang haar, dus ik hoef niet elke zes weken, maar als de punten op een gegeven moment toch wel droog beginnen te worden, dan zou ik daar niet weken of maanden mee door moeten blijven lopen, maar dat doe ik wel. Afspraken afzeggen zonder ‘geldige’ reden, maar met alleen als reden dat ik gewoon niet wil, me niet helemaal lekker voel of gewoon een avond bank wil hangen. En dan zonder schuldgevoel. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Soms lijkt dat opkomen voor mezelf en mezelf als prioriteit hebben zo ontzettend overweldigend. Alsof ik ineens allemaal ruimte in moet gaan nemen die ik normaal niet inneem. Dat voelt onwennig en het zorgt ervoor dat ik mezelf er zelfs een beetje buiten zet. Deze alinea heb ik b.v. net ook alweer opnieuw getikt, omdat ik dan al automatisch ga praten over ‘je’, in plaats van ‘ik’. Gewoon omdat het zo onwennig voelt.

Ik weet niet zo goed hoe ik dit nu aan moet pakken, misschien is het een kwestie van tijd, een bepaalde gewenning, of zal ik echt actief iets moeten doen. Maar wat? Ik ben op het moment wel veel bezig met persoonlijke ontwikkeling, ik heb bijvoorbeeld bijna de NLP-cursus afgerond waarmee ik in september begonnen ben, probeer het lezen weer meer op te pakken en schrijf me af en toe in voor trainingen bij de Volksuniversiteit. Onderwerpen als mindfulness, assertiviteit en dat soort dingen lijken me daarvoor nog interessant. Groot voordeel daarvan is dat dat een beetje betaalbaar is, zeker in vergelijking met veel andere cursussen of trainingen. Ik pik er een hoop van mee en steek er ook een hoop van op, maar het lijkt net of het nog niet allemaal landt, waardoor ik er nog niet altijd echt handen en voeten aan kan geven.

Ook dit is misschien een kwestie van kleine stapjes, net als opruimen, sparen, bezuinigen, veranderen, enzovoorts. En die stapjes hoeven niet eens altijd zo duidelijk te zijn; als ik mijn huis heel netjes opruim en schoon houd, dan geeft dat ook aan dat ik mezelf een prioriteit vind (je begrijpt het al: ook dat gaat het ups en downs 😉 ). Aan de ene kant wil ik mezelf niet opjagen, aan de andere kant wil ik wel graag groeien en als het ware stevig op mijn voeten komen te staan. En dan eens voor mezelf, in plaats van voor een ander. En liever niet pas over 10 jaar, maar op een moment waarop ik nog min of meer in de bloei van mijn leven (*kuch*) zit en het daarna alleen maar beter kan worden.

Het lijkt zo misschien een warrig stukje, maar misschien herkent iemand er iets in. Tips/ervaringen/ideeën enzo zijn natuurlijk welkom 🙂

P.s. volg jij Lekker Leven Met Minder al op Facebook? Ik zou het leuk vinden om je daar ook te zien!

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Instagram!

Deze post kan affiliate-links bevatten. Dit betekent dat ik een commissie krijg als je iets via deze links koopt. Uiteraard kost dit jou niets extra's (soms is het zelfs voordeliger!) en kun je erop rekenen dat ik alleen links opneem van websites of producten waar ik zelf 100% achter sta. Gebruik je deze links voor je overstap, aanmelding of aankoop? Dank je! Je helpt mij dan weer om nóg meer mooie content te kunnen maken!

Lid worden van de Money Mind Academy

Opruimdiva: wat wél werkt!
Zaterdag


Adine @ LekkerLevenMetMinder
Adine @ LekkerLevenMetMinder

Nadat ik in 2010 'wakker' werd met een hypotheek van ruim 400.000 euro, tegen 6% rente, gooide ik het roer om. Ik loste in razend tempo zo'n 70.000 euro af, minimaliseerde stevig én ging bewust kleiner wonen. Op Lekker Leven Met Minder deel ik mijn verhaal en schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar een rijk en tevreden leven.

17 Comments
  1. Ik vind je blog erg interessant en zet je bij m'n links! Wat dit onderwerp betreft: hoewel het natuurlijk heel goed is om jezelf op 1 te zetten blijft dit schipperen denk ik. Soms vragen andere dingen prioriteit (vriendin die er door heen zit bv). Maar ik herken het wel een beetje hoor! Moet ook hoognodig naar de kapper en stel de tandarts altijd uit. Zijn ook gewoon regeldingen die ik niet zo prettig vind!

    1. Die tandarts was ik idd zelfs al vergeten, kun je nagaan 😉 en dat speelt bij mij ook wel een beetje mee, dat ik ook niet van het regelen houd en dat ik ook niet dol ben op dat soort vaste dingen die dan in de agenda staan. Het is een beetje een combi van alles, maar als ik er boven hang, denk ik ook: als ik mezelf belangrijk genoeg vind, dan maak ik toch gewoon die afspraken? Maar misschien is dat ook wel weer wat te zwaar gedacht…

  2. Het is ook niet nodig om jezelf altijd op nummer 1 te zetten, dat zou ik weer het andere uiterste vinden. Het gaat erom een goede balans te vinden. Als het om je gezondheid gaat, dan moet je zeker met stip naar nummer 1. Maar verder… Inderdaad kleine stapjes, steeds weer een stukje verder. Het feit dat je er mee bezig bent is ook een stap… In de goede richting dus… Goed bezig ben je!
    Fijne dag vandaag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    1. Bedankt voor je opbeurende woorden! En inderdaad, stapje voor stapje. En steeds een stukje verder. Want volgens mij zit er nog een heel stuk wat ik kan vullen, zonder ook maar in de buurt te komen van een ander te kort doen.

  3. 'k Herken elk woord van je blog. Bij mij duurde het heel lang voor ik snapte hoe je goed voor jezelf moet zorgen. Altijd ging een ander voor, dat zorgde ervoor dat al m'n energie op was. Wat mij hielp was om goed naar mezelf te kijken als ik voor anderen zorgde en dat toe te passen op mezelf. Bv als één van de kinderen ziek was, sjouwde ik met dekens, ging bij ze zitten, lekker koud glas drinken, enz. Als ik nu zelf ziek ben geef ik die dingen ook aan mezelf, vroeger rende ik gewoon door. Ook eet ik nu veel gezonder, koop af en toe iets leuks voor mezelf, en vraag sneller hulp aan anderen. Het leukste is dat ik nu meer energie heb en dus ook beter anderen kan helpen! Dus je wordt er echt niet egoïstischer van, integendeel zou ik willen zeggen. Ik geloof ook niet dat als je zo in elkaar zit, je snel doorschiet naar de andere kant, het zit zo ingebakken in je karakter, de scherpe kantjes haal je er van af. 'k Vond wel dat je weer heel veel cijfertjes bezig was op je blog en het leek of je niet meer in je gevoel zat als je begrijpt wat ik bedoel. Ik hoop dat je het ook zult ontdekken hoe fijn het is om goed in je vel te zitten, als je het 'probleem' herkent, ben je al op de helft, dus dat gaat vast helemaal goed komen!

    1. Dat is een goede tip, die kan ik wel toepassen! Dat doorschieten naar de andere kant ben ik ook niet zo bang voor, maar ik zou wel graag op het midden willen komen, dus eigenlijk de ruimte innemen die ieder mens voor zich in mag nemen, zonder dat het ten koste gaat van de ruimte van een ander, als dat een beetje logisch klinkt. En de cijfertjes waren inderdaad weer wat meer terug. Dat is dubbel; aan de ene kant helpt het me om weer terug te gaan naar de basis en ook echt stappen vooruit te maken, aan de andere kant heeft het inderdaad op zich niet veel met gevoel te maken. Ik heb alleen nogal de neiging om af te drijven, cijfers helpen dan weer om pas op de plaats te maken en te kijken wat nu écht belangrijk is. En dat is b.v. niet waar ik me in mee laat slepen, maar wel dat ik een heerlijk dak boven m'n hoofd heb, lieve katten, dat ik kan eten, enzovoorts.

  4. Jezelf op 1 zetten, tja dat doe ik ook nog steeds niet altijd, hoe lang en pijnlijk de leerweg ook is geweest. Maar wat ik wel heb geleerd is dat veel mensen het helemaal niet erg vinden als je voor jezelf kiest, als je bijvoorbeeld afbelt en zegt dat je liever even op de bank blijft hangen, Je bent zelf waarschijnlijk de grootste belemmering althans zo werkt het bij mij….

    1. Dat laatste is ook echt van toepassing op mij inderdaad. Ik kan 100 beren zien en denken dat ik iedereen tekort doe, terwijl reacties op uiteindelijk afzeggen eigenlijk nooit zo negatief zijn als waar ik bang voor was…

  5. Je verhaal is heeel herkenbaar, inclusief alle voorbeelden, echt allemaal…. Zo maakte ik gisteren eindelijk een afspraak bij de huisarts omdat ik al sinds kerst onbedaarlijke hoestbuien heb. En omdat ik daardoor nog amper kan overleggen met mijn opdrachtgevers, maak ik die afspraak. Niet uit zoegzaamheid voor mezelf….
    En nee, een assertiviteitscursus is aan mij niet besteed… (ahem)….

    De oplossing heb ik niet bedacht. Vergeleken met een paar jaar geleden zeg ik vaker ja op uitnodigingen en roep ik mezelf eerder tot de orde als ik dreig "af te glijden" . Garantie voor gezond eten koken en een min of meer opgeruimd huis heb ik inmiddels wel, namelijk een kind gekregen….

    Ik wens je een fijne dag toe!

    1. Goed dat je die afspraak gemaakt hebt! Ongeacht de reden. Ik moet me nog steeds inschrijven bij een huisarts, en dat terwijl ik hier al bijna 5 jaar woon… Wel goed dat je ook stappen vooruit zet én dat je kind er nu min of meer voor zorgt dat je gezond kookt en een opgeruimd huis hebt. Jij ook een fijne dag toegewenst!

  6. Herkenbaar.
    Klinkt misschien een beetje bot, maar stap 1 heb je gehad. Je weet dat er een 'probleem' zit en wat dat is.

    Als je de oplossing hebt, laat het ons weten.

    Zelf denk ik dat je stapje voor stapje vooruit moet gaan. Bijvoorbeeld de kapper. Plan een afspraak en daarna meteen eentje voor over 3 maanden (ofzo). Dat is mijn manier van 'mezelf beschermen'.
    Van de tandarts krijg ik altijd een herinnering als het mijn controlemaand is. Dan probeer ik meteen een afspraak te maken met ze.
    Voordeel van gelijk die dingetjes doen is dat ze niet in mijn hoofd rond blijven spoken en dus veel tijd en ruimte in beslag nemen.

    Ik moet dagelijks medicijnen slikken, gedurende een aantal weken en dan weer een paar weken niet, dan een soort, dan twee soorten. Ik mag ze absoluut niet vergeten. Dus ik zet het in mijn telefoon. Voor elke dag.
    Misschien kun je op een vast moment (bv elke 15e) van de maand in je telefoon zetten dat je je lenzen moet vervangen. Of om de 5 weken (als je iets zuiniger wilt doen) en daar geen last van hebt.

    Zoek een op Flylady om je huishouden op orde te krijgen!

    Nee zeggen kan ik heel goed, maar het heeft me (heel) veel gekost om dat te leren.

  7. Wat je in de eerste alinea schrijft – over extreem aanpassingsgedrag en geen ruimte durven innemen – raakt me heel erg omdat dit is hoe ik het vaak ervaar.

    Je bent op de goede weg, je weet dat het anders kan en moet. "Iedere lange reis begint met de eerste stap", zei LaoTse, geloof ik. Succes! (En ik ga die quote toch eens wat beter in m'n geheugen prenten want ook hier is nog wel het een en ander voor verbetering vatbaar. ;-))

    1. Dat vind ik ook inderdaad altijd een hele mooie, steeds als ik hem weer lees/tegenkom motiveert dat om toch nét in ieder geval weer die ene stap te zetten. Misschien toch eens ergens in huis een soort 'live' Pinterest maken ofzo, waar ik dat soort dingen verzamel…

  8. Herkenbaar. Ik cijfer mezelf ook weg om anderen te kunnen helpen. Doe ik dan een keer wel iets voor mezelf dan knaagt er op de achtergrond toch een bepaald schuldgevoel. Ik loop al maanden op mijn tenen. Ik heb voor mezelf bepaald dat ik het een paar weken rustig aan ga doen en een nieuw ritme ga proberen te vinden. Dat zal moeilijk worden maar toch wil ik het gaan proberen. Het zijn kleine babystapjes vooruit en soms weer eentje achteruit. Uiteindelijk hoop ik een goede balans te kunnen vinden. Het is alleen zo ontzettend moeilijk… althans voor mij.

  9. Herkenbaar onderwerp. Het is niet zo eenvoudig om genoeg ruimte voor je zelf in te nemen in deze wereld zonder anderen te verdringen. Mezelf op nummer één zetten zal ik niet zo gauw leren denk ik. Ik heb vaak al snel het gevoel dat de problemen van iemand anders erger zijn dan die van mezelf. Sterker nog, door jouw blogpost te hebben gelezen, ben ik daar nu over aan het nadenken.

    Wel heb ik vaker gelezen dat je pas echt goed voor anderen kunt zorgen, als je ook goed voor jezelf zorgt. Dat is misschien een cliché, maar het is wel een waarheid als een koe.

    De adviezen hierboven zijn zeker toe te passen. Misschien is het maken van een lijstje met wat je precies wilt bereiken een hulpmiddel. Dan stippel je kleine stapjes uit die je langzaam maar zeker dichterbij je einddoel brengen. Die tactiek heeft me wel geholpen bij het besparen en het halen van andere doelen die ik wilde bereiken.

    Uit de reacties hierboven begrijp ik dat meer mensen dit probleem herkennen. Je staat dus zeker niet alleen hierin. Je bewust zijn van een probleem is de eerste stap om er iets aan te veranderen.

  10. Ik heb een zelfzorg-regeldag in de week. Op donderdag.
    Al mijn huisarts en tandartsafspraken moeten dus op een donderdag…kapper ook. Ergens heb ik een lijstje wat er bij die dag aan mogelijkheden voor zelfzorg en dat regelen is. Elke donderdag moet ik er wat uitzoeken om voor mezelf te zorgen. Idioot? Mwah, als ik moet wachten tot het vanzelf gaat, loop ik ook met gespleten haarpunten rond en duurt het een half jaar voor ik de dokter bel. Dus dan maar vaste plek in de agenda en een lijstje om op af te kijken. Ow, en ik mag mezelf natuurlijk elke donderdag belonen als ik goede daad voor mijzelf gedaan heb. Uurtje in de zon zitten, lekkerste eten ooit kopen, filmpje kijken…maakt niet uit als ik er maar van geniet. Maar wel pas na de zelfzorgtaak 🙂

    Flylady werd genoemd, inderdaad die gebruik ik ook voor het huishouden…en de zorg voor mezelf want die zit ook in dat programma verweven.

    http://www.flylady.net

  11. Ik heb vaak moeite om 'neen' te zeggen tegen mensen als ze me iets vragen, en ik heb er helemaal geen zin in of tijd voor. Altijd maar dat schuldgevoel… Ik moet wel zeggen dat ik sinds ik me er bewust van ben, steeds beter word in opkomen voor mezelf. Alleen, als mensen niet gewoon van je zijn dat je voortaan soms ook neen zegt, komt dat hard aan en durven ze het je weleens kwalijk te nemen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.