Eind november zijn we verhuisd naar het platteland. Een vrijstaand huis met grond eromheen, ruimte voor een moestuin, bomen, stilte. Een plek waar we al jaren van droomden. Maar eerlijk? Toen we nog goedkoop in de nieuwbouw woonden, leek zo’n stap ver weg. Te duur. Te groot. Later misschien. Totdat het moment kwam dat we sowieso moesten verhuizen. En toen stonden we voor een keuze: wat voor thuis wilden we eigenlijk echt? Nu, drie maanden later, kijk ik terug op die keuze. Wat heeft het ons gebracht? Waar worstelen we mee? En zou ik het opnieuw doen?
In dit artikel:
Waarom we alleen naar vrijstaande huizen keken
Toen duidelijk werd dat we een nieuwe plek nodig hadden, hebben we bewust gekozen: we wilden niet zomaar ergens landen. We wilden ergens zijn waar we blij konden worden. Waar we energie van kregen in plaats van dat het ons energie kostte.
Dus geen compromis uit gemak. Geen rijtjeshuis in een wijk waar we elke dag dachten: “dit is het niet.” We keken alleen naar vrijstaande huizen met grond. Huizen waar ruimte was. Waar mogelijkheden waren.
Want als je toch moet verhuizen, kun je dan net zo goed kiezen voor iets waar je hart sneller van gaat kloppen?
Wat de doorslag gaf: vrijheid
We hadden natuurlijk overal naartoe gekund. Een ander nieuwbouwhuis. Een tussenwoning. Een appartement. Maar wat we uiteindelijk wilden was dit:
- Vrijheid om zelfvoorzienend te kunnen zijn; een moestuin, ruimte voor fruit, misschien zelfs een voedselbosje
- Ruimte om ons heen, niet meer opgesloten voelen tussen muren en schuttingen
- Ruimte voor wat we willen – kunnen verbouwen, experimenteren, creëren zonder buren die er last van hebben
Die vrijheid was het waard. Ook al betekende het een hogere hypotheek. Ook al betekende het meer onderhoud. Ook al wisten we dat er werk aan de winkel was.
Wat beter is dan verwacht
Het voelt meteen als thuis. Dat had ik niet durven hopen, maar is wel zo. Eigenlijk had ik dat gevoel al toen ik er voor het eerst uitstapte met de makelaar. En dat bleek voor mijn man precies hetzelfde te zijn. Bovendien is dat gevoel blijven hangen. Wat best bijzonder is, als je bedenkt dat we in een compleet ‘af’ huis zaten en hier een soort tijdcapsule uit de jaren 70 indoken…
Ook beter dan verwacht: de hertjes in de tuin. De vogels. De stilte. Het feit dat alles op één verdieping is (met een kleuter onverwacht fijn). De solide bouw – oud, maar stevig.
En misschien wel het allerbelangrijkste: we voelen ons hier fijn. Ondanks de drukte, ondanks het werk dat komt, ondanks de aanpassingen. Deze plek geeft energie.
Wat tegenvalt (eerlijk is eerlijk)
Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn.
Het werk. Op mijn 24e had ik alle energie van de wereld om een woning op te knappen. Nu ben ik 41, heb een kleuter, en moet ik die motivatie echt optrommelen. Dat is een spier die ik weer moet trainen.
Voor mijn man geldt hetzelfde; dit is zijn eerste avontuur op het platteland, dus alles is nieuw. Dat vraagt gewoon wat.
De hypotheek. We woonden goedkoop. Heel goedkoop zelfs. En dat was fijn. Nu is de hypotheek weer een flinke hap uit ons budget. Dat voelt soms wrang.
Tegelijkertijd: alles wordt alleen maar duurder. We maken nu waardestijging mee. En de vraag die ik mezelf stel: waren we hier ooit aan toegekomen als we niet moesten?
Misschien met een crisis. Misschien nooit.
Plus: zo goedkoop wonen maakte me financieel ook wel wat lui 😉 Nu is er weer iets extra’s om voor te werken.
De vraag die blijft hangen
Zouden we deze stap hebben gezet als het niet nodig was geweest?
Eerlijk antwoord: waarschijnlijk niet op dit moment. We woonden te goedkoop. Te comfortabel. Te makkelijk om te zeggen: “later misschien.”
Maar nu we hier zijn? Nu we elke ochtend wakker worden met uitzicht op bomen en ruimte? Nu we plannen maken voor onze moestuin en dromen over ons eigen kleine resort?
Dan denk ik: wat ben ik blij dat we de keuze hebben gemaakt om dan toch het beste van de omstandigheden te maken.
Zou ik het opnieuw doen?
Voor hetzelfde huis kiezen? Wetende hoe het nu is om hier te wonen?
Absoluut. Dit is ons nieuwe begin. En dat had volgens mij op geen betere plek kunnen zijn. Alles hoeft niet in één keer, alles hoeft niet ineens. Het mag best in een lagere versnelling.
Ben jij wel eens in een situatie geweest waarin je moest kiezen – en achteraf blij was dat je ging voor wat je hart wilde in plaats van wat makkelijk was? Ik ben benieuwd naar je verhaal.
Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Instagram!Deze post kan affiliate-links bevatten. Dit betekent dat ik een commissie krijg als je iets via deze links koopt. Uiteraard kost dit jou niets extra's (soms is het zelfs voordeliger!) en kun je erop rekenen dat ik alleen links opneem van websites of producten waar ik zelf 100% achter sta. Gebruik je deze links voor je overstap, aanmelding of aankoop? Dank je! Je helpt mij dan weer om nóg meer mooie content te kunnen maken!
