Studenten sparen van geleend geld

Studenten sparen van geleend geldNu er geen ‘gratis’ studiefinanciering is, maar studenten alles wat ze van DUO (voorheen de Informatie Beheer Groep) lenen moeten terugbetalen, lijkt lenen wel een stuk vanzelfsprekender te zijn geworden. Zó vanzelfsprekend, dat studenten zelfs ook nog sparen van het door hen geleende geld, in plaats van bijvoorbeeld hun leenbedrag omlaag te schroeven. Dit meldt het Nibud.

Meer lenen door nieuwe systeem

Door het nieuwe systeem zijn meer studenten gaan lenen voor hun studie. Dat is ook wel logisch; er zijn genoeg studenten die niet kunnen rekenen op een bijdrage van hun ouders. Als dan ook de basisbeurs nog wegvalt, dan moet dat geld ergens vandaan komen. Bij DUO dus. De invoering van het leenstelsel in 2015 heeft ervoor gezorgd dat 62 procent van de eerste- en tweedejaars  studenten nu een studielening hebben. Voor de invoering was dat nog maar 30 procent.

Opvallend is dat een meerderheid (56 procent) van de groep leners nog thuis woont. Je zou denken dat zij juist de minste kosten hebben, omdat ze nog niet op kamers zitten.

Sparen van geleend geld voor gratis geld

Maar liefst 54 procent van de studenten die lenen, maken dit bedrag niet helemaal op, maar zetten een gedeelte ervan opzij op een spaarrekening. Gemiddeld gaat het om een bedrag van 146 euro per maand dat gespaard wordt. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het rentepercentage, dat steeds voor vijf jaar wordt vastgesteld en dat vanaf januari 2017 tot en met december 2021 op 0,00% staat.

Dat betekent dat je dit geld als het ware ‘gratis’ kunt lenen en er rente over kunt krijgen. Die rente is dan als het ware voor jou.

Risico

Wat mij betreft zit hier echter wel een groot risico aan. Allereerst leer je jonge mensen om geld te verdienen met geleend geld. Dat is altijd riskanter dan iets doen met je eigen geld. En als je nu nog 4% rente kreeg ofzo, dan was het misschien de moeite, maar we hebben het hier in het gunstigste geval over nog geen 100 euro rente in 4 jaar. En als je bedenkt dat het spaargeld van kinderen opgeteld moet worden bij het vermogen van ouders en zij daar mogelijk vermogensrendementsheffing over moeten betalen, is het rendement nog kleiner. De kans dat er in die vier jaar iets voorbij komt waar ze dat geld dan liever voor gebruiken – denk: een wereldreis, het studentenleven, nieuwe kleding – is volgens mij heel groot. En op dat moment kun je dus je geleende geld zo bij je studieschuld optellen.

En dat is dan nog het ‘gunstige’ geval. Als ze ermee gaan speculeren is het risico nog veel groter. Daarnaast moet er natuurlijk sowieso terugbetaald worden en heeft een studieschuld gewoon invloed op je toekomst. Het telt tegenwoordig ook gewoon mee voor je leencapaciteit met een hypotheek, om een voorbeeld te noemen.

Bedragen kunnen sterk oplopen (maar opbrengst niet)

Als je kijkt naar hoeveel je mag lenen, kan zo’n schuld ongemerkt behoorlijk oplopen. .Je mag tegenwoordig voor de meeste studies maximaal 7 jaar lenen. Voor de eerste vier jaar geldt dan per maand een maximum leenbedrag van maar liefst 1034,85 per maand (2017, 167,17 hiervan is ‘collegegeldkrediet’). De laatste drie jaar is het iets minder; dan mag je maximaal 931,51 per maand lenen. Als je dan 7 jaar maximaal leent, heb je al een schuld van dik 83.000 euro!

En nogmaals; als dat je veel rente oplevert, kun je het risico nog nemen, maar als ik een berekening uitvoer van 7 jaar 1000 euro per maand inleggen tegen 0,05% rente (dat is het maximale dat ik op het moment krijg), dan heb je het over 84 maanden, dus een inleg van 84.000 en kom ik op een eindkapitaal dat 149 euro hoger ligt! Dan hoef je in die 7 jaar je maar even één keer een beetje rijk te voelen en aan dat bedrag te zitten, of je bent je voordeel al kwijt.

Ik vind dit dus totaal niet handig en voorzie over een jaar of 6/7, als er terugbetaald moet worden, wel wat problemen. Maar: misschien zie ik wel het een en ander over het hoofd. Wat vind jij van deze ontwikkeling?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Google+!

Glamtainer: een tiny house in een zeecontainerPsychische aandoening leidt vaak tot arbeidsongeschiktheid

Adine @ LekkerLevenMetMinder

Op Lekker Leven Met Minder schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar het 'perfecte leven'.

11 Comments
  1. Wow wat een hoge bedragen zeg, ik denk nog aan de bedragen van vroeger, ik kreeg toen iets van 1500 per jaar wat ook nog eens terug betaald moest worden. En zoveel verdiende mijn stiefvader destijds niet en er waren nog 4 kinderen, naast mij, die leerden.
    In eerste instantie dacht ik hierover: ‘slim om dat geld niet uit te geven maar te sparen, het is tenslotte niet verplicht om het allemaal op te maken’. Na je stukje gelezen te hebben denk ik dat je gelijk hebt. Je kunt beter zo min mogelijk lenen zodat je ook niet in de verleiding kunt komen zoveel op te maken en met zo’n schuld achter te blijven. Er wordt over lenen toch veel makkelijker gedacht tegenwoordig, het kan niet op, lijkt het. Nu ook weer voor de huizen die weer veel te duur verkocht worden. En studenten wennen nu al heel vroeg aan de gedachte dat lenen voor consumptie dus geen kwaad kan. Dit zijn de problemen voor de toekomst. Dat het lenen mogelijk is, is mooi want er zijn er ook inderdaad die anders niet zouden kunnen studeren, maar dit is een ongewenst neveneffect.

  2. Ik wilde heel graag studeren. Maar ik wist ook dat ik niet op steun kon rekenen van thuis uit. Simpel weg omdat het geld er niet was! Lenen was in mijn ogen geen. Optie. Vanaf de leeftijd van 13 jaar heb ik vele bij baantjes gehad en elke euro opgepot. Ik werkte heel veel buiten school tijden en pakte alle kansen die ik krijgen kon voor die slechts 2,50-3.00 euro per uur. Vanaf een jaar of 15 werkte ik in vakanties als oppas, afwashulp in een restaurant en in ploegendienst in een fabriek tegelijkertijd! Vanuit het ene werk fietste ik door naar het andere en zo ook de weekenden. Het resulteerde in dat ik mijn opleiding kon betalen en ik met mijn 16 jaar aan mijn spw opleiding kon beginnen. Al was het enige puntje dat de school 18 km verder op was en ik buiten schoolgeld en studie boeken om geen euro meer over had en ik dus moest fietsen door weer en wind. Ben ik er minder van geworden? Nee totaal niet. Maar met een lichaam vol reuma ( ja toen al!) was het ook een verre van ideale situatie. Toch kijk ik met veel trots terug op die tijd. De werkelijkheid nu? Ik ben volledig arbeidsongeschikt en ik doe niets met het papiertje waar ik toen o zo hard voor heb geknokt.

  3. Ik heb er ook over gelezen en verbaasde me over de toon van het artikel: het werd gebracht alsof de studenten die lenen veel meer geld hebben dan de studenten die studiefinanciering krijgen, maar er werd vergeten er bij te zetten dat dit allemaal wel een lening is.

    Ik hoop toch nog steeds dat mijn kinderen het lenen kunnen vermijden.

  4. Ik handel op de beurs en verdien daar mijn geld mee. Mijn kinderen heb ik geadviseerd hun DUO-geld inderdaad op een rekening te zetten en daar door middel van een eenvoudige strategie mee te speculeren. Zo maken ze er 10% per jaar mee, zonder risico. De oudste is nu klaar met studeren en ze heeft haar geld alweer teruggestort. Ze houdt een leuk startkapitaaltje over voor haar eerste huisje. Dit werkt alleen als je kinderen hebt met goed financieel inzicht, niet iedereen heeft die discipline.

  5. hmmmm. Ik lees je blog nu al bijna een jaar, erg interessant! Heb nog niet eerder een reactie achter gelaten, maar hier heb ik een sterke mening over..
    Ik vind het verstandig om te lenen in plaats van je eigen spaargeld op te maken aan studie. Zeker omdat de rente op studentenleningen altijd lager is dan de gewone spaar en leen rente. Ik vind wel dat je studenten moet leren om een goede afweging te maken. Hoeveel leen ik, hoeveel heb ik op mijn spaarrekening staan en is het dan nodig om ook te sparen van mijn lening?
    Voorbeeld: een student heeft een flinke eigen spaarrekening, voldoende om een aanbetaling voor een huis te kunnen doen als de studie afgerond is. Ik zou zeggen, leen je leefkosten, zet het bedrag voor de aanbetaling voor je studietijd (bijvoorbeeld 5 jaar vast) opzij op een rekening met een hogere rente. Zorg wel dat er ook een normale reserve op een toegankelijke spaarrekening staat. Daarmee gebruik je duur eigen spaargeld om rendement te halen, en zet je het vast voor je doel. En je leeft van goedkoop geleend geld, dat je later wel moet terugbetalen. Dat terugbetalen is altijd nog goedkoper dan een top-extra hypotheek moeten nemen, of huur betalen waardoor je niet investeert.
    Ander voorbeeld: een student begint met niets, en moet lenen om te leven. Ik zou zeker aanmoedigen dat deze student een nette reserve opbouwt door de sparen van zijn lening. Dat wil niet zeggen dat er meer geleend moet worden dan strikt noodzakelijk, maar wel dat op de momenten dat er spaarzaam geleefd kan worden, er geld opzij gezet wordt voor een reserve.
    Het argument dat je makkelijk aan spaargeld komt en je daardoor je doel (goedkoop geld lenen en daarmee een duurdere lening later onnodig maken) voorbij schiet vind ik geen argument. Er zijn ruim voldoende opties om dit soort spaargeld netjes voor langere termijn vast te zetten. Meestal wordt daar je rendement ook hoger mee. En dat is niet speculeren!
    Je moet kinderen/studenten leren om goed na te denken over wat ze doen met geld, en daar hoort ook bij dat ze leren omgaan met de complexe regels en mogelijkheden die er op dit moment zijn. Uiteraard betekent dat ook, dat je ze leert geen risico’s te nemen met geleend geld. Mijn ervaring daarmee is dat je ze dat het beste leert door ze te laten experimenteren op kleine schaal. Vertellen dat iets niet handig is komt vaak niet aan, of blijft niet hangen bij ze. Een zelf geleerde les maakt een blijvende indruk.

    1. Dat laatste is een beetje waar mijn angst in zit; ik heb de indruk dat het zo ‘normaal’ gemaakt wordt, dat het wél snel over grote bedragen gaat. Een foute keuze heeft dan ook meteen veel impact. Met een goede ondersteuning/achtergrond qua financieel inzicht/onderwijs kan het wel kansen bieden, maar als je bedenkt dat je het hebt over jongvolwassenen die toch vaak nog wat beïnvloedbaar zijn en in feite nog weinig levenservaring en zelfs geen volgroeide hersenen, vind ik het best wat zorgelijk.

      1. Wat ik vooral zorgelijk vind, is dat gezinnen waarbij de ouders het financieel goed doen, er niet altijd voldoende aandacht is voor begeleiding van de kinderen hierin. En de gezinnen waarbij de ouders het niet goed doen, ook niet! iets wat je zelf niet kunt doorgeven aan een volgende generatie is wel heel moeilijk.. En voor mij ligt de kern van de zaak hierbij wat je een kind aanleert. Sparen van goedkoop geleend geld kan heel positief zijn, maar ook heel kortzichtig. En het nieuwsbericht heeft een eenzijdig kleurtje daarin helaas.
        Daarnaast is het zo dat nog niet zo lang geleden juist bericht werd dat jonge mensen helemaal niet sparen, en hoe slecht dat wel niet is. Hoe je het ook wendt of keert, het is goed dat er nagedacht wordt over het hebben van reserves..

  6. Denk dat de rode draad in dit verhaal vooral gaat om de juiste inzichten en begeleiding. Geld lenen van DUO en dat op zo’n manier weten te gebruiken dat je er later meer aan over houd kan ik alleen maar aanmoedigen. Of iedereen dit ook kan en/of doet is een tweede.

    Wat mogelijk in de perceptie is veranderd, is dat studenten hoe dan ook een schuld overhouden, waar dat voorheen niet was. Dus dat ‘beetje’ extra zal mogelijk als minder erg gezien worden, een schuld heb je toch al.

  7. Je kan het iemand niet echt kwalijk nemen dat hij/zij het geleende geld belegt, de kans wordt je tenslotte geboden, maar ik geloof niet dat het studiegeld hiervoor bedoeld is. Als je het niet per se nodig hebt, dan niet lenen, zou ik zeggen. Het gaat ook nog eens om ons aller belastinggeld!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

336x280

Lekker Leven Met Minder

Online magazine over sparen, besparen, consuminderen en financiële onafhankelijkheid.

VOLG ONS OP