Vragen om geld

Gisteren schreef ik al over het taboe over geld en dacht ik dat ik daar niet zoveel last van had. Dat klopt op zich wel, als het gaat om wat ik beschreef. Ik merkte vandaag echter dat ik er op een andere manier wél last van heb: als het gaat om het VRAGEN om geld. Ik ben ondernemer en dan moet je geld vragen voor je diensten. Meestal komt dat ‘vanzelf’ een keer ter sprake, maar niet altijd. Soms heb je ook klussen die gewoon doorgeschoven worden, zonder dat iemand het woordje ‘geld’ of ‘betaling’ noemt. Hoewel het logisch is dat je betaald wordt voor je werk, bekruipt mij dan toch een wat onbehaaglijk gevoel. Want: als de ander niets zegt, moet ik het doen. En hoe zeg je dat je betaald wilt worden én wel zo-en-zoveel?

Ik heb het uiteindelijk maar gewoon gevraagd. Maar de zin waarin ik dat deed heb ik wel 10x herschreven. Ik vraag me af hoe dat komt; drijf ik het ‘behulpzaam willen zijn’ wat te ver door, door er niet automatisch vanuit te gaan dat mijn uren ook betaald moeten worden? Vind ik mijn werk geen geld waard? Vind ik dat ik iets gratis zou moeten doen? Ik ben er nog niet helemaal uit, maar ik neem in ieder geval wel de beslissing om vanaf nu wat assertiever te worden op dit gebied. Dus: vragen als het niet duidelijk is en ook bij meerwerk de kosten benoemen én berekenen.

Hebben jullie hier (misschien in een andere situatie) ook last van en zo ja, hoe ga je ermee om? (Of wat zou je in mijn plaats gedaan hebben?)

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Google+!

Deze post kan affiliate-links bevatten. Dit betekent dat ik een commissie krijg als je iets via deze links koopt. Uiteraard kost dit jou niets extra's (soms is het zelfs voordeliger!) en kun je erop rekenen dat ik alleen links opneem van websites of producten waar ik zelf 100% achter sta. Gebruik je deze links voor je overstap, aanmelding of aankoop? Dank je! Je helpt mij dan weer om nóg meer mooie content te kunnen maken!

Meer grip op je financiën met de Financiële Strategie-planner

Taboe op geld
The Secret: Visualiseren


Adine @ LekkerLevenMetMinder
Adine @ LekkerLevenMetMinder

Nadat ik in 2010 'wakker' werd met een hypotheek van ruim 400.000 euro, tegen 6% rente, gooide ik het roer om. Ik loste in razend tempo zo'n 70.000 euro af, minimaliseerde stevig én ging bewust kleiner wonen. Op Lekker Leven Met Minder deel ik mijn verhaal en schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar een rijk en tevreden leven.

7 Comments
  1. Je verricht een dienst en daar moet je voor betaald worden. Ik vind dat de mensen die jou schuldig zijn zo netjes moeten zijn om je op tijd te betalen. Dat doe ik altijd met mensen wie ik geld schuldig ben. Als wij iets afspreken is het eerste wat ik vraag; Hoe regelen wij dat met de betaling? En daar hou ik mij aan.

    Ik ben er wel slecht in om mensen geld te vragen die mij moeten betalen, voor wat dan ook. Dus een goede raad heb ik niet voor je. Je zult inderdaad zakelijk op moeten treden. En gewoon vragen waar je recht op hebt.

    Liefs Frederique

  2. Ik zou het ook direct ter sprake brengen als je een opdracht aangeboden krijgt. (Moet je ook offertes uitbrengen? Dan is het helemaal helder) Mijn partner is ook ondernemer dus ik zie wel dat het soms lastig is om een tarief te bepalen, zeker als je nog in de onderhandelingsfase zit. Maar uiteindelijk hebben zowel de klant als jij er profijt van dat je vanaf het begin helder bent over de hoofdsom en de vergoeding voor eventueel meerwerk en een betalingstermijn. Het is niet leuk om mensen steeds te moeten herinneren om je te moeten betalen (wij zijn nu met één opdrachtgever begonnen met een incassotraject, dat is ook een hoop gedoe)Maar waar het op neerkomt is: voor niets gaat de zon op, en waar je je tijd en kennis insteekt, moet iets tegenover staan. Succes!!!

  3. De tip van Ingrid vind ik zeer goed. Altijd gebruiken. Hoe je het doet, is natuurlijk afhankelijk van het soort product / dienst dat je levert.
    Wij zijn ook ondernemers maar leveren (diensten) alleen aan bedrijven. Er wordt dus gewoon een factuur verstuurd. Maar zelfs dan moet je nog om je eigen geld gaan bedelen, dreigen, etc…
    Wat ik eigenlijk eng vindt: ik begin er aan te wennen en voel steeds minder schaamte. Ik begin het dus gewoon te vinden.
    Dat vind ik dus echt erg. Ik ben blij dat jij nog niet zo ver bent. Zo kun jij het ook zien.
    Groetjes,

  4. Jij verricht een dienst en daarvoor moet gewoon betaald worden. Dat is geen geld vragen, maar een beloning voor je arbeid krijgen. Je zou het gelijk van te voren af kunnen spreken zodat het voor beide partijen helder is. Ik heb een tijdlang voor een klant een opdracht gehad om het uitstaande debiteurensaldo te verlagen. Toen moest ik echt hard zijn. Het is wat natuurlijk zuinig zegt, je went eraan!

  5. Bedankt voor de tips! Ik merk ook wel dat ik er wat makkelijker in word; eerst zag ik het wel, nu vraag ik er dan toch maar naar. Maar het blijft lastig, ook als ik bijvoorbeeld nog geld van iemand krijg, omdat ik het heb uitgeleend of iets heb voorgeschoten.

  6. Mijn vorige baas (deurwaarder) zei altijd: iemand die je rekeningen niet betaalt is geen klant maar een oplichter.

    Doe ook de debiteuren bellen en krijg de bellende leveranciers ook meestal doorverbonden, maar er is echt niemand die het gek vind als jij informeert waar je betaling blijft.

    Bij slechte betalers bel ik altijd nog een keer van joh, ik maan altijd drie keer aan en daarna geef ik de vordering uit handen aan de deurwaarder maar wilde gezien de relatie jullie nog een maal de gelegenheid geven te betalen aangezien we hier geen van beiden op zitten te wachten.

    9 van de 10 keer heb ik daarna alsnog met een paar dagen het geld op de rekening.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

336x280

Lekker Leven Met Minder

De gids voor geluk, vrijheid en rijkdom.

VOLG ONS OP

Krijg minimaal 150 euro cashback