Geld en relaties: het verhaal van Martine

Vandaag in deze serie: het verhaal van Martine.

Als
het gaat om geldzaken, dan heb je meestal niet alleen met jezelf te
maken. Jij kunt je wel strak aan een budget houden, maar wat als je een
spendende partner hebt, of in een vriendengroep zit die graag elke week
(met jou!) uit eten gaat? Of misschien vind jij wel dat geld moet
rollen, terwijl je partner zorgt voor een strak budget. Geld en relaties
kunnen best ingewikkeld zijn en vragen om compromissen. In deze serie
Geld & Relaties lees je hoe lezers van LekkerLevenMetMinder dit
aanpakken. Heb jij goede tips voor ze? Deel ze gerust onder dit bericht.
En wil je zelf ook een keer (anoniem) meedoen? Laat dan ook een
berichtje achter of mail naar info [at] lekkerlevenmetminder [punt] nl.

Wie ben je?

Mijn naam is Martine, ik ben bijna 50 jaar en leef sinds 2000 samen met mijn vriend M.. We hebben een zoon van 15 jaar, 4 katten en wonen in een koophuis. Sommige lezers hier kennen mij wellicht van mijn blog Min of Meer. In 2008 werd ik ziek en sindsdien werk ik helaas niet meer en ontvang ik een WIA-uitkering. Daarvoor werkte ik drie dagen  per week als procesmanager, bouwde ik een eigen massagepraktijk op en volgde ik een opleiding tot massagetherapeut. Mijn vriend werkt 4,5 dag per week.

Welk idee van geld en relaties heb jij van huis uit mee gekregen?

Mijn ouders hadden het financieel zeer goed voor elkaar. Als kind dacht ik dat we heel rijk waren, we gingen soms wel drie keer per jaar op vakantie! Later besefte ik dat ze gewoon heel erg goed met geld konden omgaan. De vakanties waren altijd low-budget, kamperen en zo en meegebrachte broodjes eten en we hadden een eend, niet echt de meest dure auto . Maar dat het kon. zo vaak weg gaan, gaf mij het gevoel van rijkdom.

Bij ons thuis werd niet over geld gepraat. Nooit. Alles werd op één hoop gegooid, mijn moeder werkte niet, mijn vader wel. Hij verdiende redelijk maar had zeker geen topinkomen. Hoe ze zo wisten toveren met wat er aan geld binnen kwam, werd niet gedeeld met mijn zus en mij. Dat heeft me in zoverre beïnvloed dat wij nu wel over geld praten in dit huis. Ik probeer onze puber echt wel bewust met geld te leren omgaan.

Vind je dat jij makkelijk kunt praten over financiële zaken, of dat nu met je partner, familie, vrienden of anderen is?

Ik praat heel makkelijk over geld, altijd al gedaan. Ik merk wel dat veel mensen dat niet doen en dat ik soms vragen stel die niet op prijs gesteld worden. Maar ik vind het gewoon leuk en fascinerend om te horen hoe anderen het doen, met hun geld en inkomen.

Als je een relatie hebt (gehad): hoe pakken jullie de financiële zaken aan? 

Wij gooien alles op één hoop vanaf het moment dat we met elkaar zijn samen gaan wonen. Dat werkt prima voor ons maar ik besef me wel dat dit helemaal niet zo vanzelfsprekend is. En achteraf gezien zijn we wel naïef geweest. We gingen er wel heel makkelijk van uit dat het goed zou gaan.

Het feit dat ik door ziekte mijn baan kwijtraakte en een uitkering kreeg, heeft hier wel veel veranderd in hoe we naar geld kijken en zeker in het begin ook wel voor veel spanning en stress gezorgd. De financiën zijn sindsdien heel strak geregeld, daarvoor hadden we een laat-maar-rollen-aanpak en dat kon niet meer door de behoorlijke forse daling in inkomen. We hebben daar echt wel aan moeten wennen en flinke besparingen moeten doorvoeren. Omdat ik het vervelend vond dat we soms discussies kregen over het nut van bepaalde uitgaven, hebben we sinds jaren zakgeld. Dat werkt prima voor ons.

Over het algemeen doe ik de financiën. Hoe ik dat doe interesseert M. absoluut niet en daar praten we niet veel over. Wel hebben we het regelmatig over wat we willen en hoe we dat voor elkaar kunnen krijgen.

Van onze tweetjes ben ik het meest actieve bezig met geld. Soms sla ik daarin door met mijn tig excelletjes waarin ik alles bijhoud. Ik ben veel voorzichtiger en gematigder geworden, kijk meer vooruit en ben meer gaan sparen, en heb M. overgehaald de hypotheek af te lossen. Het feit dat ik niet meer kan werken heeft ervoor gezorgd dat ik me heel erg kwetsbaar kan voelen. Hoewel ik heus wel begrijp dat veel vrouwen bewust thuisblijfmoeder zijn, zou ik zelf nooit vrijwillig voor deze situatie kiezen.

Ik heb ook heel lang moeite gehad om geld aan mezelf uit te geven, zoals bijvoorbeeld aan kleding. Zeker vanuit de gedachte dat ik al zoveel geld kost (door medische uitgaven) en zoveel minder dan vroeger binnen breng. Dat zit zeker een element van straffen in. Tegenwoordig zit ik veel beter in mijn vel en gun ik mezelf wat meer. Maar de laten rollen mentaliteit van vroeger is weg en komt niet meer terug.

M. is wat makkelijker, zowel in het bijhouden van wat we uitgeven als in wat we uitgeven. Hij zegt vaak dat ik gewoon iets moet kopen als ik iets zie wat ik mooi vind. Ik rem hem vaker af. Zo houden we elkaar heel redelijk in balans. We hebben in de loop der tijd wel geleerd om elkaar dingen te gunnen. Mijn prioriteiten hoeven niet zijn prioriteiten te zijn en andersom.

Hoe ga jij met geld om als het in relatie staat tot vrienden, collega’s of kennissen, bijvoorbeeld tijdens een uitje?

Dat is een situatie die zich bij ons niet voordoet. Vanwege mijn ziekte gaan we nooit zomaar uit met vrienden. M. gaat wel soms op stap met een vriend en dan is het meestal ieder voor zich of de één trakteert en de volgende keer doet de ander dat. Dat gaat altijd goed.

Is de manier waarop jij met geld en relaties omgaat ook veranderd door de jaren heen? 

M, is de enige vriend met wie ik ooit heb samengewoond, andere relaties waren altijd latrelaties waarbij er geen gemeenschappelijke financiële huishouding was. Evengoed kan ook als je niet samenwoont geld een issue zijn. Ik heb van mijn 18e tot mijn 22e een vriend gehad die heel erg gierig was, afschuwelijk vond ik dat. Hij was ook onbetrouwbaar, leende geld van mij en gaf het niet terug toen de relatie over was, ontkende dat er überhaupt sprake was van een lening. Tot aan de rechter toe moest ik toen mijn gelijk halen. Ik ben ook een paar keer door anderen bedonderd – een huisbaas die na mijn vertrek de borg niet meer wilde terugbetalen, een werkgever die me financieel benadeeld heeft, ook toen moest ik een gang naar de rechter maken. Dat heeft me wel wat voorzichtiger gemaakt. Toen M. en ik gingen samenwonen vond ik het daarom best belangrijk dat we de relatie ‘schoon’ begonnen. Hij stond rood en dat heeft hij eerst aangezuiverd voor wij aan een gemeenschappelijke rekening begonnen. Dus mijn onbevangenheid was wel iets minder geworden door eerdere ervaringen.

Evengoed heb ik in overleg met M. – het is ook zijn geld – vorig jaar iemand een paar duidend euro geleend. In de hoop en het vertrouwen dat we het terug zouden krijgen en dat gebeurde ook. Wij wilden graag iemand op weg helpen om haar leven opnieuw vorm te geven en zij zat in een noodsituatie. Ik vind het belangrijk om vertrouwen te blijven hebben in mensen, ondanks de pech ervaringen die ik heb gehad.

Hoe belangrijk vind je het om binnen relaties – met wie dan ook – te communiceren over geld? 

Praten over geld is altijd belangrijk en vooral: elkaar iets gunnen. Dus als de man heel graag naar North Sea Jazz wil gaan, dan moet hij dat doen zolang dat kan. Zo geef ik ook geld uit aan dingen die hij minder belangrijk vindt.

Daarbuiten is dat niet echt een issue voor ons omdat we zoals gezegd niet echt op stap gaan met mensen en dus ook geen gezamenlijke cadeaus of zo kopen. Door mijn blog weet ik dat dit wel heel erg speelt bij veel mensen en dat dit vaak een struikelblok kan zijn: dan leven mensen heel zuinig en durven ze geen nee te zeggen en geven geld dat er niet is, uit aan een vrijgezellenfeestje waar niet eens echt van genoten wordt.

Heb je wel eens ruzie (gehad) over geld? Heb je daar iets van geleerd?

Zie hierboven.

Wat is wat jou betreft de gouden regel als het gaat om geld en relaties? 

– Elkaar iets gunnen

– Samen beslissingen nemen over grote uitgaven

– Weten wat er binnenkomt en uitgaan

We hebben het tot nu toe vooral gehad over hoe je het op dit moment doet of gedaan hebt. Hoe zit dat eigenlijk met ‘straks’? 
Als ik iets heb geleerd dan is het dat de toekomst niet maakbaar is. Het leven loopt anders dan gewild of gepland. Je kunt dus wel enorm vooruitkijken en proberen dingen voor te zijn door je hypotheek af te lossen en een buffer bij elkaar te sparen voor later of voor een studerend kind. Maar het belangrijkste is dat je flexibel bent. Kun je meeveren met een veranderende werkelijkheid? Telkens met een frisse blik naar je situatie kijken en zien wat je kunt doen? Kun je onderscheid maken tussen moeten en willen? Weet je wat je kunt doen als je alleen komt te staan. Ik heb dat wel redelijk voor ogen. Heb ook wel maatregelen getroffen voor bepaalde stel-dat situaties. Zoals het aflossen van de hypotheek omdat het pensioen gaat tegenvallen, of een inschrijving bij een woningbouwvereniging voor als M. me inruilt voor een gezonder exemplaar 😉. Ik kan me over veel dingen druk maken maar niet meer over dat soort dingen.

Lees meer uit deze serie

Meer lezen? Hier vind je de andere delen uit deze serie!

Meedoen kan natuurlijk ook, laat daarvoor een berichtje achter of mail me op info [at] lekkerlevenmetminder [punt] nl.

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

Besparing op de woonhuisverzekeringWat kost een Tiny House?

Adine @ LekkerLevenMetMinder

Op Lekker Leven Met Minder schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar het 'perfecte leven'.

12 Comments
  1. Kwetsbaar verhaal om te delen, inclusief je blogtitel waardoor je niet anoniem bent. Dank voor de inspiratie! Lees allebei jullie blogs met plezier 🙂

  2. Martine, wat goed dat jij jouw verhaal ook hier deelt. Ik vind het treffend, dat het leven niet maakbaar is. Juist de flexibiliteit om daar wel op in te kunnen spelen – en elkaar de ruimte geeft -geeft m.i. aan dat je je financiën uitstekend op orde heb. Chapeau!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

336x280

Lekker Leven Met Minder

Online magazine over sparen, besparen, consuminderen en financiële onafhankelijkheid.

VOLG ONS OP